Umong Pa Muang / Prologue (Discovering Yourself)

จงเตือนตนด้วยตนเอง
จงพิจารณาตนด้วยตนเอง
ตนทําบาปเอง
ตนย่อมเศร้าหมองเอง
ชนะตนนั่นแหละประเสริฐสุด
ได้ยินว่า ตนแลฝึกได้ยาก
ตนเป็นที่พึ่งของตน
ได้ยินว่า ตนแลฝึกได้ยาก
ศีลนั้นเทียวเป็นเลิศในโลกนี้
ส่วนผู้มีปัญญาเป็นผู้สูงสุด
ความชนะในหมู่มนุษย์และเทวดา
ย่อมมีเพราะศีลและปัญญา 
กฏตายตัวของธรรมดา
ความไม่เป็นไปอย่างอื่น
ความเป็นอย่างนั้น ความไม่ผิดไปจากความเป็นอย่างนั้น
เพราะสิ่งหนึ่งจึงมีอีกสิ่งหนึ่­ง
กามทั้งหลาย ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน
มีทุกข์มาก
มีพิษมากดั่งก้อนหินที่ร้อนจัด
เป็นต้นเค้าแห่งความคับแค้น มีทุกข์เป็นผล

เพลง ปฐมบท (Prologue) แห่งอุโมงค์ผาเมือง 
ขับร้อง: ใจรัตน์ พิทักษ์เจริญ 
ประพันธ์: ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์

Advertisements

~ by Rattanaphol Taja on August 6, 2012.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: